جراحی فک و صورت به منظور اصلاح حیطۀ وسیعی از ناهنجاریهای جزئی یا عمدۀ اسکلت فک و صورت و دندانها انجام می‌شود. جراحی می‌تواند به بهبود جویدن، حرف زدن، و تنفس کمک کند. گرچه ممکن است انجام جراحی تغییراتی شگرف در ظاهر بیمار ایجاد نماید اما اصلاح مشکلات عملکردی هدف اصلی این روش می‌باشد. مشکلات مربوط به جویدن، قورت دادن، درد مزمن فک یا سردرهای شدید، پوسیدگی‌های دندان، اوپن بایت (فاصلۀ بین دندانهای دو فک هنگام بسته بودن دهان، نیمرخ یا تمام رخ نامتناسب، آسیب به صورت، مشکلات مادرزادی، عقب بودن فک یا چانه، جلو بودن فک، عدم توانای در روی هم قرار دادن لبها بدون ایجاد فشار در آنها، تنفس دهانی مزمن، آپنه خواب (مشکلات تنفسی هنگام خواب، مانند قطع تنفس یا خروپف) از جمله مشکلاتی هستند که با جراحی فک و صورت برطرف می‌شوند.