گرانولوم پیوژنیک یا اپولیس بارداری چیست؟

گرانولوم پیوژنیک چیست؟

گرانولوم پیوژنیک Pyogenic granuloma (PG) یکی از هیپرپلازی های التهابی است که درون حفره دهان به عنوان واکنش بافت به تحریک مشاهده می شود. اولین مورد در سال ۱۸۴۴ گزارش شد و اصطلاح گرانولوم پیوژنیک یا گرانولوما پیوژنیکوم granuloma pyogenicum در سال ۱۹۰۴ توسط هارتزل ابداع شد. این ضایعه در پوست و حفره دهان بخصوص لثه هایی که کراتینه می شوند شایع است. اصطلاح بافت شناسی ترجیحی در حال حاضر همانژیوم مویرگی لوبولار lobular capillary hemangioma است زیرا نشان دهنده یک نئوپلاسم خوش خیم، نوعی همانژیوم مویرگی، به جای یک فرآیند عفونی یا تروماتیک واکنشی است. گرانولوم پیوژنیک دارای آرایش لوبولی تشخیصی مویرگ ها در پایه خود است.

زنان کمی بیشتر از مردان به آن مبتلا می شوند و سن مراجعه از ۱۸ ماه تا ۹۳ سال متغیر است. عوامل بیماری زای این ضایعه خوش خیم به خوبی شناخته نشده است. احساس می شود که تروما شایع ترین رویداد آغازگر است اما در تحقیقات انجام شده همیشه این عامل وجود ندارد. وجود گاه به گاه میکروارگانیسم ها منجر به گمانه زنی در مورد یک علت عفونی شده است. این موضوع ثابت نشده است. بروز گرانولوم پیوژنیک در زنان در دوران بارداری بیشتر است. گرانولوم پیوژنیک لثه در حداکثر ۵ درصد از بارداری ها ایجاد می شود و از این رو اصطلاحاتی مانند “گرانولوما گراویدارام granuloma gravidaram” و “تومور بارداری pregnancy tumor” معمولا استفاده می شوند.

علل احتمالی بروز گرانولوم پیوژنیک

لثه اغلب محل رشد موضعی است که ماهیت آن به جای نئوپلاستیک، واکنشی تلقی می شود. بیشتر ضایعات در لثه، هیپرپلازی التهابی مزمن واکنشی با ترومای خفیف و تحریک مزمن، از عوامل اصلی ایجاد این وضعیت هستند. محققان توزیع تقریباً برابر ضایعات بین فک های بالا و فک پایین را یافتند که فک بالا شایع ترین محل بود.

 اپولیس بارداری

اپولیس بارداری

اپولیس بارداری چیست؟

این بیماری عمدتاً در زنان جوان در دهه دوم و سوم به دلیل تأثیرات هورمونی روی عروق رخ می دهد. بروز گرانولوم پیوژنیک در زنان در دوران بارداری بیشتر است که به آن “اپولیس بارداری” گفته می شود. از نظر بالینی، اپولیس بارداری به صورت یک توده صاف یا لوبوله شده و زخمی ظاهر می شود که معمولاً ساقه دار یا گاهی بی پایان است. تومورهای جوان تر از نظر قوام نرم تر هستند و در زمان بلوغ به بافت لاستیکی تبدیل می شوند. رنگ ممکن است از صورتی تا قرمز روشن تا بنفش یا قهوه ای متغیر باشد. این گونه ضایعات در سه ماهه اول شروع به ایجاد شدن می کنند و بروز آنها تا ماه هفتم بارداری افزایش می یابد. علت بروز اپولیس بارداری در بارداری، افزایش سطح پروژسترون و استروژن است و مشاهده می شود که تومور معمولاً پس از زایمان پسرفت می کند. عدم تعادل هورمونی همزمان با بارداری، پاسخ ارگانیسم به تحریک را افزایش می دهد، اما پلاک باکتریایی و التهاب لثه برای تغییرات هورمونی تحت بالینی که منجر به التهاب لثه می شود ضروری است.

شاید این مطلب نیز برای شما مفید باشد:  آنچه لازم است در مورد باندینگ دندان ها بدانید

ایجاد این نوع خاص از التهاب لثه، که در دوران بارداری معمول است، متفاوت از آنچه در زنان غیرباردار ظاهر می شود، نشان دهنده وجود رابطه ای بین ضایعه لثه و وضعیت هورمونی مشاهده شده در بارداری است. گاهی اوقات ژنژیویت بارداری می تواند تمایل به هیپرپلازی موضعی را نشان دهد که به آن گرانولوم بارداری می گویند. به طور کلی، به نظر می رسد در ماه دوم تا سوم بارداری، تأثیر مداوم پلاک باعث التهاب کاتارال لثه می شود که به عنوان پایه ای برای ایجاد ژنژیویت هیپرپلاستیک در ماه های آخر عمل می کند، که توسط محرک های هورمونی تجمعی تعدیل می شود. در موارد کنترل نشده، گرانولوم پیوژنیک ممکن است ایجاد شود. این ضایعه به ندرت ممکن است ایجاد شود. این ضایعه به ندرت در زنانی که بهداشت دهان و دندان ضعیفی دارند در مناطقی با عوامل تحریک کننده موضعی مانند ترمیم های نامناسب یا جرم های دندانی مشاهده می شود. در دوران بارداری، گرنولوم پیوژنیک هنگامی که با برداشتن جراحی درمان می شود، ممکن است به دلیل برش ناقص یا بهداشت نامناسب دهان دوباره ظاهر شود.

 اپولیس بارداری

اپولیس بارداری

مکانیسم مولکولی که در پس توسعه و پسرفت گرانولوم پیوژنیک گرانولوم پیوژنیک در دوران بارداری وجود دارد، به دلیل تغییرات مرتبط با عملکرد و ساختار عروق خونی و لنفاوی پوست و مخاط به دلیل تحولات غدد درون ریز عمیق است. مطالعات اخیر نشان داده اند که هورمون های جنسی دارای اثرات بیولوژیکی و ایمنی متنوعی هستند. استروژن با تحریک تولید فاکتور رشد عصبی (NGF) در ماکروفاژها، تولید فاکتور محرک کلونی گرانولوسیتی در کراتینوسیت ها و فاکتور رشد فیبروبلاست پایه (bFGF) و تولید تبدیل کننده فاکتور رشد بتا ۱ (TGF β۱) در فیبروبلاست ها که منجر به تشکیل بافت گرانوله (دانه دار) شده می شود، بهبود زخم را تسریع می کند. استروژن تولید فاکتور رشد اندوتلیال عروقی (VEGF) را در ماکروفاژها افزایش می دهد، اثری که با آندروژن ها مخالفت می کند و ممکن است با ایجاد گرانولومای پیوژنیک در دوران بارداری مرتبط باشد. مکانیسم مولکولی برای پسرفت گرانولوم پیوژنیک پس از بارداری مشخص نیست. پیشنهاد شده است که در غیاب VEGF، آنژیوپویتین (Ang-2) باعث پسرفت عروق خونی می شود و VEGF، که در بارداری بالا بوده است، پس از زایمان غیرقابل تشخیص بوده است.

شاید این مطلب نیز برای شما مفید باشد:  براکسیسم یا دندان قروچه

دو نوع بافت شناسی گرانولومای پیوژنیک وجود دارد. مشخصه ویژه یک نوع از آنها عروق خونی در حال تکثیر است که در توده های لوبولار سازماندهی شده اند، گرچه به طور سطحی ضایعه اغلب تحت هیچ تغییر خاصی مانند اِدِم، اتساع مویرگی یا واکنش بافت گرانوله التهابی قرار نمی گیرد. این نوع، تحت عنوان همانژیوم مویرگی لوبولار lobular capillary hemangioma شناخته می شود، در حالی که نوع دوم همانژیوم مویرگی غیرلوبولار nonlobular capillary hemangioma از تکثیر عروقی تشکیل شده است که تا حد زیادی شبیه بافت گرانوله شده است.

 اپولیس بارداری

اپولیس بارداری

تشخیص و درمان اپولیس بارداری

تشخیص های افتراقی عبارتند از گرانولوم پیوژنیک، گرانولوم سلول غول پیکر محیطی، فیبروم استخوانی ساز محیطی و سرطان متاستاتیک است. ویژگی های بالینی زائده نیز مورد بررسی قرار می گیرند.

روش های درمانی احتمالی عبارتند از اِکسیژن، کورتاژ، کرایوتراپی، کوتریزاسیون شیمیایی و الکتریکی و استفاده از لیزر. لیزرهایی که معمولاً مورد استفاده قرار می گیرند، لیزرهای آرگون، لیزر موج پیوسته (CW) Nd:YAG، لیزر رنگی پالسی، و لیزر دی اکسید کربن CW، که امکان درمان سریع و با حداقل تهاجم جراحی را فراهم می کند، اما انعقاد غیر اختصاصی ممکن است منجر به ایجاد اسکار شود.

مدیریت گرانولوم پیوژنیک به شدت علائم بستگی دارد. بیوپسی اِکسیژنال برای درمان گرانولوم پیوژنیک لازم است، به جز زمانی که این فرایند باعث بوجود آمدن بدشکلی مشخص شود. نرخ عود پس از برداشتن، ۰% تا ۱۶% است. گرانولوم پیوژنیک بارداری، اغلب پس از زایمان پسرفت می کند، اغلب به برداشتن آنها نیاز نیست مگر اینکه علامت دار باشد. اگر بیمار با توده دردناک عظیمی که زخم و خونریزی دارد مراجعه کند، تصمیم به برداشتن آن به طور کامل گرفته می شود. ملاحظات درمانی در دوران بارداری بسیار مهم هستند، زیرا در نظر گرفته می شود که یک احتمال بیولوژیکی وجود دارد که بیماری های پریودنتال در بارداری با عوارض بارداری مانند زایمان زودرس، نوزادان کم وزن زودرس (LBW) یا حتی پره اکلامپسی همراه است. درمان جراحی و پریودنتال باید در صورت امکان تکمیل شوند.

شاید این مطلب نیز برای شما مفید باشد:  خشکی دهان و اثر منفی روی دندان

اقدامات احتیاطی برای دندان ها و لثه ها در طول بارداری عبارتند از:

  • مراجعه مکرر به دندانپزشک توصیه می شود.
  • سعی کنید مصرف میان وعده های غذایی حاوی قند را کاهش دهید.
0/5 (0 نظر)
0 پاسخ

پاسخ دهید

میخواهید به بحث بپیوندید؟
مشارکت رایگان.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code