0

پس از کشیدن دندان ممکن است دندانپزشک لازم بداند روی بافت لثه را بخیه بزند. به عنوان مثال، در صورتی که طی فرایند کشیدن دندان یک فلپ (توده ای از بافت که بخشی از آن جدا شده و قسمتی از آن متصل باقی مانده است) یا یک لایه از بافت لثه بلند شود، نیاز است با استفاده از بخیه در جای خود ثابت شود.

انواع بخیه

به طور کلی، دو دسته نخ بخیه در دندانپزشکی مورد استفاده قرار می گیرند. بزرگترین تفاوت آنها این است که یک نوع از آنها “جذب می شود” (به صورت خود به خود حل می شود) در حالی که دیگری این ویژگی را ندارد.

بخیه در دندانپزشکی
بخیه در دندانپزشکی

الف) نخ های بخیه ی قابل جذب

نخ های بخیه ی قابل جذب این قابلیت را دارند که نیاز به کشیده شدن ندارند. بدن قادر است ساختار آنها را بشکند و حل کند، که عاری از هر گونه عوارض جانبی هستند.

این نوع نخ های بخیه گاهی اوقات نخ بخیه ی “کات گوت” یا تنها نخ بخیه ی “گوت” نامیده می شوند. این نامگذاری به این حقیقت برمی گردد که برخی از این نوع نخ های بخیه از روده ی حیوانات (معمولا گوسفند) تولید می شوند (gut در زبان انگلیسی به معنای روده و احشاء می باشد).

علاوه بر مواد طبیعی، مواد مصنوعی بسیاری نیز مورد استفاده قرار می گیرند (از جمله پلی گلیکولیک اسید، کوپلیمر لاکتیک گلیکولیک اسید، گلیکولیک و کوپلیمر اپسیلون کاپرولاکتون، پلی دی اکسانون).

چقدر طول می کشد تا این نوع نخ بخیه جذب شود؟

مدت زمانی که طول می کشد تا نخ بخیه حل شود، به نوع مواد مورد استفاده در آن بستگی دارد. نخ های بخیه ی گوت تقریبا به مدت 5 تا 7 روز دست نخورده باقی می مانند، نخ های کات گوت کرومیک به ترتیب 9 تا 14 روز دوام خواهند داشت. نخ هایی که از جنس مواد مصنوعی مانند پلی گلیکولیک اسید هستند، ممکن است چند هفته (2 تا 4 هفته) باقی بمانند.

با شکسته شدن ساختار نخ ها، ممکن است اینطور به نظر برسد که نخ ها در حال شل شدن یا باز شدن هستند.

ب) نخ های بخیه ی غیر قابل جذب

در مقایسه، نخ های بخیه ی غیر قابل جذب از موادی تولید شده اند که بدن قابلیت حل کردن آنها را ندارد (از جمله ابریشم، پلی استر، پلی وینیلیدین فلوراید، پلی پروپیلن و نایلون).

چه زمان باید نخ های غیر قابل جذب را کشید؟

نخ های غیر قابل جذب نیاز است کشیده شوند. زمان این جلسه طی 7 تا 10 روز پس از بخیه شدن معین می شود.

کشیدن نخ بخیه

بخیه در دندانپزشکی
بخیه در دندانپزشکی

کشیدن نخ های بخیه معمولا فرایندی ساده، سریع و بدون درد است که نیازی به بی حسی ندارد.

  • ممکن است دندانپزشک از شما بخواهد منطقه ی بخیه را پاک کنید یا با دهانشویه ی آنتی باکتریال قرقره کنید.
  • سپس با استفاده از یک قیچی کوچک بخیه را می چیند. دندانپزشک این کار را تا حد امکان نزدیک سطح لثه ها انجام خواهد داد به گونه ای که طول نخی که قرار است از درون لثه کشیده شود در حداقل اندازه ی ممکن خود باشد.
  • سپس دندانپزشک سر گره دار آزاد نخ بخیه را با “پنس” می گیرد و نخ را از بافت لثه بیرون می کشد.
  • این روند برای تمام بخیه ها تکرار خواهد شد.

هنگام کشیدن نخ بخیه چه حسی وجود خواهد داشت؟

در ابتدای فرایند کشیدن بخیه، ممکن است زمانی که دندانپزشک هر بخیه را می گیرد تا آن را ببرد کشش محکمی احساس کنید. زمانی که سر گره دار بخیه را می گیرد تا نخ را از بافت لثه خارج کند، بعید است دردی حس کنید.

در صورتی که یکی از بخیه ها زودتر از موعد خارج شود چه کار باید کرد؟

در صورتی که هر یک از بخیه ها زودتر از موعد مقرر خارج شود، به دندانپزشک خود مراجعه نمایید زیرا تنها کسی است که می‌تواند بهترین تصمیم را در خصوص وضعیت شما بگیرد.

عملکرد نخ های بخیه (از جمله ثابت نگه داشتن فلپ) طی چند روز نخست پس از کشیدن دندان (دوره ی قبل از بهبود کامل بافت) از اهمیت ویژه ای بر خوردار است. بنابراین، در صورتی که بخیه های شما یک یا دو روز پیش از زمان مقرر برای کشیدن نخ های بخیه خارج شوند، موضوع چندان مهمی نیست.

تاثیر بخیه روی بهبود زخم

کمک به بهبود زخم

هدف اصلی از زدن بخیه ها ثابت نگه داشتن بافت نرم متحرک است (مانند بافت فلپی که طی جراحی کشیدن دندان از بافت لثه کنده می شود).

  • بافت را در تماس مستقیم با استخوان زیر آن نگه می دارد. این کمک می کند که از استخوان محافظت شود، مانع ورود مواد خارجی (مانند بزاق، باکتری، ذرات غذا و غیره) به فضای بین بافت و استخوان می شود، و طی دوره ی بهبود، سرعت اتصال مجدد بافت به استخوان زیر آن را بالا می رود.
  • کمک می کند تا فاصله ی بین قسمت های از هم جدا شده ی زخم به حداقل میزان ممکن برسد. لبه های بریده شده ی بافت در کنار یکدیگر قرار می گیرند، که تحت عنوان بستن اولیه ی زخم نامیده می شود. هر چه این فاصله کمتر باشد، به کاهش زمان مورد نیاز برای بهبود کمک می کند.
  • وجود آنها به مقاومت زخم کمک می کند. یکی از مهم ترین عملکردهای بخیه این است که کمک می کند تا احتمال از هم گسستن آنها طی مراحل اولیه ی بهبود کاهش یابد.

کمک به کاهش خونریزی از زخم

بخیه در دندانپزشکی
بخیه در دندانپزشکی

زمانی که روی محل دندان کشیده شده بخیه زده می شود، این بخیه ها موجب فشردگی بافت نرم می شوند. این فشار می تواند مانع خونریزی پس از جراحی شود.

تاثیر مهارکنندگی بهبود زخم

شاید این یکی از ویژگی های بخیه باشد که چیزی از آن نمی دانسته اید. این ویژگی در روند بهبود زخم اختلال ایجاد می کند.

  • بدن نخ بخیه را به عنوان شیء خارجی تلقی می کند. به همین دلیل حضور آن موجب التهاب و واکنش نسبت به “جسم خارجی” می شود. این فرایند، حداقل تا حدودی، مانع روند بهبود زخم خواهد شد.
  • ویژگی استاندارد برخی از انواع مواد نخ های بخیه مانند ابریشم می تواند خاصیت جذب آنها را در پی داشته باشد و مایعات دهان و ذرات غذا را به درون زخم بکشد، بنابراین در فرایند بهبود زخم اختلال ایجاد خواهد کرد.

با همه ی این تفاسیر، هیچ یک از این اتفاقات، فواید بخیه زدن را تحت الشعاع قرار نخواهند داد، به این معنا که استفاده از آنها تنها کاری معمولی محسوب نمی شود بلکه به دلیل فواید بسیار آن انجام خواهد شد.

0/5 (0 نظر)

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

مشاوره رایگان دندانپزشکی
نیاز به مشاوره دندانپزشکی دارید؟
سوال خود را با ما مطرح کنید